18. Bölüm — II. Mehmed'in ölümü

Venedikliler, Mehmed'in kurnaz savaş sanatını öğrendiğini görünce onunla barış yaptılar ve bir daha ona savaş açmamaya söz verdiler. Mehmed daha sonra gözünü, dünyanın geri kalanını kendi egemenliğine almaya dikti ve aynı anda ordusunu üç koldan harekete geçirdi. Rum asıllı Mesih Paşa'yı 1 Rodos adasına gönderdi, ancak ağır kayıplar veren kanlı çarpışmaların ardından Mesih Paşa utanç içinde geri çekilmek zorunda kaldı.

Ahmet Paşa'yı 2 Puglia'ya, Otranto'ya gönderdi ve kendisi de Anadolu'ya 3 geçerek Mısır / Babil 4 Sultanına karşı sefere çıktı. Emrinde yüz bin iyi eğitimli asker ve denizde yüzlerce gemi vardı. Ancak donanması ve güçlü ordusuyla İzmit'e 5 vardığında, şiddetli bir kulunç veya bağırsak spazmı 6 geçirdi. Hastalık dört gün içinde onu yiyip bitirdi ve 1481 7 Mayıs ayının başlarında öldü. O sırada Roma'da Papa IV. Sixtus, Kastilya'da V. Ferdinand, Portekiz'de V. Alfonso ve Fransa'da XI. Louis hüküm sürüyordu.

Mehmed'in ölümü tüm İtalya için büyük bir şifa ve kurtuluş oldu. Puglia'daki Otranto'da bulunan ve tüm Hıristiyan hükümdarlarının güçlerine, planlarına on altı aydır direnen Türkler, Sultanları Mehmed'in ölüm haberini aldıklarında Yunanistan'a 8 geri dönmek için gemilere bindiler. Komutanları Ahmet Paşa o sırada onlarla değildi; Türkleri kurtarmak için 25 bin askerle Avlonya'daydı. Türkler, imparatorlarının ölüm haberini aldıklarında Hıristiyanlarla görüşmelere başladılar ve her iki taraf için de kabul edilebilir bir mütareke ve barış imzaladılar.

Otranto'daki bu Türkler, şövalyece savaşan cesur askerlerdi; Hıristiyan ordularını defalarca yenmişler, Atri 9 Dükünün babası Kont Giulio'yu ve Capua Prensi Matyas'ı mağlup etmişlerdi. Yunanistan'a geri dönerken bile Macarlarla çatışmalara girdiler ve her zaman kahramanca savaştılar.

Öte yandan, Hıristiyan komutanlar da kuşatmalarda Türklere karşı kendilerini ve askerlerini koruyacak tabyalar 10 ve siperler inşa etmeyi öğreniyorlardı. Bu yüzden Calabria Dükü, şehri geri aldığında pek çok Türk'ün hayatını bağışladı ve onları kendi hizmetine aldı. 11.

Mehmed 32 yıl hüküm sürdü ve öldüğünde 53 yaşındaydı. İri yapılı, güçlü, solgun yüzlü, keskin gözlü ve o kadar kanca burunluydu ki burnunun ucu neredeyse dudaklarına değerdi. Katıldığı savaşlarda üç yüz binden fazla insanın öldüğü söylenir. Eğer biraz daha yaşasaydı tüm dünyayı ele geçirebilecek en büyük hükümdar olabilirdi. Ancak tam en tepedeyken ölüm onu da yuttu. Bu durumdan, yöneticiler ve hükümdarlar şunu öğrenmelidir: Tanrı hiçbir ağacın gökyüzüne kadar uzamasına izin vermez. İktidarlarını, fanileri ezmek ve ebedi hazineleri kaybetmek pahasına kötüye kullanmamalıdırlar.

• Meſith Waſcha
• Acomat Waſcha
• Natolia
• Babylon/Alcayr
• Nicomedia
• Darmgicht
• metinde 1431 olarak hatalıdır
• Grecia
• Hadria
• Paſteyen
• Bu Türkler, Papa IV. Sixtus'un ordusunu savaşta bozguna uğrattıklarında öylesine kahramanca savaştılar ki, yeniçerilerin çoğu Papalık okçuları tarafından göğüslerinden vurulup ölene kadar bir adım bile geri çekilmediler